وبلاگ "آقا اجازه؟" نامزد مرحله پایانی مسابقه بین المللی بهترین وبلاگ دویچه وله و آغاز رای گیری اینترنتی

دیروز برایم پیامی از دویچه وله آمد که این وبلاگ به مرحله پایانی مسابقه بهترین وبلاگ دویچه وله راه یافته است. راستش نمی دانستم که وبلاگ من را نامزد کرده بوده اند. به هر رو جای خوشحالی دارد. برایم نوشته اند: "دوست گرامی سلام، ورود وبلاگ شما به مرحله نهایی مسابقه بینالمللی دویچه وله را تبریک میگوییم و برایتان آرزوی موفقیت داریم. اطلاعات بیشتر در این لینک و در صورت تمایل میتوانید به خوانندگان خود اطلاع رسانی کنید.
http://thebobs.com/persian/category/2012/best-blog-persian-2012/"

کنسرت لورینا مک کنیت در هامبورگ: یک شب فراموش نشدنی

دیشب کنسرت لورینا مک کنیت در هامبورگ بود. نمی دانم لورینا مک کنیت (Loreena McKennit) تا چه میزان در جامعه فارسی زبان شناخته شده است. او خواننده کانادایی با ریشه ایرلندی و اسکاتلندی است. خودش همیشه یادآوری می کند که کانادایی است و نه ایرلندی یا اسکاتلندی. اما موسیقی اش ریشه سلتیک دارد و در این گروه جای می گیرد. نخستین بار که صدایش را شنیدم 19 سال پیش بود. از همان لحظه های کمیابی بود که نوایی جادویی می شنوی، بر جای میخکوب می شوی و سپس تنها کاری که از تو بر می آید این است که آن را دنبال کنی تا بیابی. یادم هست که چند فروشگاه را زیرورو کردم تا یک آلبوم او را بیابم. کارهایش در چارچوب main stream نیست و باید گشت تا یافت. البته آن روزها یوتیوب نبود. هر اثرش تک و به گمان من جاودانه است. در یکی از آلبوم هایش می نویسد که سالها بر روی موسیقی سلتیک، عرفان شرقی و فرهنگ هندی کار کرده و یافته هایش را در موسیقی اش بازتاب می دهد. شعرها و آهنگ ها را خودش می نویسد و می خواند. چند ساز را نیز در کنسرت هایش خود می نوازد.

اعلام کاهش فعالیت های شرکت چینی ZTE در ایران

تنها پس از24 ساعت پس از افشاگری روبترز پیرامون فروش گسترده تجهیزات مخابراتی به ایران شرکت چینی "ZTE" اعلام داشت که فعالیتش را در ایران کاهش خواهد داد.
این یک پیروزی برای جنبش آزادی خواهی مردم ایران است.

دوستی مردم اسراییل و ایران در فیس بوک

این که اسراییلی ها و ایران ها با هم خوب باشند، آن چنان دور از انتظار شده بود که کار "رونی ادری" از تل آویو در ساختن صفحه "اسراییل ایران  را دوست دارد" را برخی خیال پردازی می خوانند. واکنش جامعه ایرانی به آن نیز شبیه بود: "ایران اسراییل را دوست دارد". در این چند روز همه در دنیای مجازی در آغوش یکدیگر افتاده اند و بمب عشق می ترکانند. رسانه های دیگر کشورها هم کم کم توجهشان جلب شده است.

8 ماه مارس 2012، روز جهانی زن و دو خبر ناگوار

این روزها در سفر هستیم و در میانه راه به شهر کلن می رویم که برای من برای خودش وطن است. روز 8 مارس روز جهانی زن است و من در سالهای 80 که در اینجا درس می خواندم، در این روز به زنان پیرامون خود گل می دادم. امسال در این روز دو خبر ناگوار همه چیز را به هم ریخت تا برای تبریک روز زن که کم کم به حالت کلیشه ای نیز در آمده بود، دیگر حوصله ای نماند.
 خبر نخست: سیمین دانشور در 90 سالگی درگذشت.

هوش سرشار! (عبور ناوهای جنگی ایرانی با پرچم مصر از کانال سوئز و نمایش اقتدار ایران)

بعضی ها هوشمندی آریایی شون واقعا کشته!
دو کشتی جنگی نیروی دریایی ایران از کانال سوئز گذشتد و به سوریه رفتند. حالا این که چنین کاری در چنین شرایط بحرانی تنها دلیل حماقت می تواند باشد به کنار و چیز تازه ای از حضرات حکومتی نیست. برای عبوراز کانال سوئز نیز بر اساس روال از مصر اجازه گرفتند، پرچم مصر را روی ناوهای جنگی برافراشتند و از کانال عبور کردند. این یک روال معمولی عبور از آنجاست و چیز عجیب و غریبی هم نیست. نه قدرتی نمایش دادند نه چیزی. مثل بقیه کشتی ها از این سو به آن سو رفتند.
حالا ببینید در داخل کشور چه قشقرقی راه انداخته اند که ما اقتدار خود را به دنیا نشان دادیم. دریادار سیاری از "نمایش اقتدار مملکت" سخنرانی فرموده اند. ایشان گفته اند: "هدف از اعزام اين ناوگروه به دريای سرخ و بندر جده نشان دادن اقتدار نظام جمهوری اسلامی ايران در عرصه آبهای ازاد و مقابله با ايرانهراسی است ..."

گلشیفته و جامعه ایرانی

برخی رویدادها نقطه عطف هستند. زمان و جهان پس از آنها جور دیگر است. چیزی روی می دهد که کیفیت دیگری دارد. کار گلشیفته از این گونه است که این روزها جوری جنجال به پا کرده است که گویا نمی شود در این باره چیزی نگفت و کاری نداشت.

دعوت جمعی از بلاگرها به تحریم فعال نمایش انتخاباتی حکومت ایران

دیو اقتدارگرایی و مطلق طلبی حکومت ایران، که پیش از این و بی آنکه اعتقادی به جمهور مردم داشته باشد، در لباس جمهوریت رخ نهان کرده بود، در انتخابات ۸۸ و حوادث پس از آن چهره عیان نمود و هر چه دیوان همه دارند را یک جا به نمایش درآورد. تقلب٬ خیانت٬ قتل٬ جنایت و تجاوز را ضمیمه کودتای نظامی سرداران فربه از ثروت های نفتی نمود تا حجت را بر همگان تمام نماید که این دیوِ زنجیرپاره کردهی استبداد دینی به قفس برنمیگردد. پیداست که پس از انتخابات ۸۸ در این شهر پرآشوب٬ سمفونیِ اصلاح آواز بی محل تاریخ گذشتهای بود که هم خندهی مردمان تلخ کام ایران را برمی انگیخت و هم قهقههی تمسخرآمیز اصحاب استبداد را. هم از این رو بود که مردم و همراهان بزرگ سبزشان دست از اصلاحاتی که صرفا در حضور انتخاباتی خلاصه میشد کشیدند و به جای آن، مسیر ایستادگی و مقاومت در برابر استبداد را برگزیدند.

ویکی لیکس: افشای شرکت هایی که تجهیزات جاسوسی به دیکتاتورها می فروشند!

ژولین آسانژ، بنیان گذار سایت ویکی لیکس (Wikileaks) حرکت بسیار خوب جدیدی آغاز کرده است. او به همراه سازمان بریتانیایی Bureau of Investigative Journalism و سازمان فرانسوی  OWNI اسناد تمام شرکت هایی که تجیزات نرم افزاری و مخابراتی برای شنود و جاسوسی تولید می کنند و به حکومت های سرکوبگر و دیکتاتوری می فروشند، منتشر و با نام The Spy Files (پرونده های جاسوسی) افشا می کنند.
لیست این شرکت ها در اینجاست. در این سایت مشخصات و اسناد فنی تجهیزات این شرکت ها گذارده شده است.

وال استریت ژورنال: ماهوارهها و پخش برنامه های تلویزیونی دولت سرکوبگر تهران

نوشته زیر در وال استریت ژورنال آمده است که من بدون تغییر در اینجا می گذارم. بازگردان به فارسی از "کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران" است.

نویدار
==================

وال استریت ژورنال: ماهوارهها و پخش برنامه های تلویزیونی دولت سرکوبگر تهران

Pages